Daisies is een explosie van kleur, collage en chaos. De film weigert zich netjes te gedragen: scènes springen van de ene stijl naar de andere, kleuren veranderen plotseling, logica maakt plaats voor spel. Alles voelt alsof het elk moment uit elkaar kan vallen, en juist daarin schuilt de kracht.
De film draait om twee jonge vrouwen die besluiten dat als de wereld corrupt, absurd en hypocriet is, zij die logica zullen overdrijven en terugkaatsen naar de samenleving. In een wereld die zichzelf presenteert als ordelijk en moreel, maar in werkelijkheid wordt gekenmerkt door machtsstructuren, consumentisme en sociale controle, beantwoorden zij de absurditeit met nog meer absurditeit.
Vorm en inhoud zijn in Daisies onafscheidelijk. De film vertelt niet alleen over rebellie; hij rebelleert zelf. Tegen narratieve regels, tegen goede smaak, tegen autoriteit en tegen het idee dat kunst zich moet gedragen. Elke knip, kleurverschuiving en visuele grap voelt als een kleine daad van ongehoorzaamheid. Meer dan vijftig jaar later voelt Daisies nog steeds verrassend fris. Niet omdat de film antwoorden geeft, maar omdat hij blijft uitdagen: wat gebeurt er wanneer je weigert de wereld te accepteren zoals die is? En hoe kan speelsheid een politieke daad worden?
Vera Chytilová // 1966 // 76 min.
